Donderdag 8 januari 2009

Driehonderd leerlingen en docenten van het Barlaeus staan blauwbekkend buiten met hun schaatsen onder de arm om in te stappen richting Kortenhoef: honderdéénenzestig voor de tien kilometer, honderdzevenendertig voor de vijfentwintig kilometer.

Eindelijk weer eens schaatsen op natuurijs!

Niet voor niets grepen we als eerste school in Amsterdam deze kans met beide handen aan…velen volgden ons voorbeeld overigens.

(Foto's: Brenda Terpstra en Paul Luycx)


Aangekomen werd snel duidelijk dat mensen die na 1990 zijn geboren geen flauw idee hebben van natuurijs en toertochten. De vragen ontrent waar de schoenen moesten blijven en of ijs altijd zo bobbelig was vlogen ons om de oren. Ook bleek dat een aantal schaatsers zichzelf hoger inschatten dan terecht was….om nou de tien kilometer te doen in een soort schaats-equivalent van kruipen…  

Een aantal leerlingen mocht zich dus vermaken op de schaatsbaan onder het toeziend oog van een dappere, zeer koud-hebbende, niet schaatsende docent, terwijl de rest op weg ging.

De sfeer was fantastisch: uitgelaten leerlingen en docenten op de schaats, mensen die vijfenzeventig kilometer hebben gereden, krabbelaars die de twintig haalden en dit alles op prachtig ijs in prachtige natuur.

   
Overal kwam je ze tegen, de Barlaeanen op gloednieuwe noren, onderbinders, ijshockeyschaatsen, kunstschaatsen en overal hoorde je hoe fantastisch het was om dit met z’n allen te doen.
   
De docenten Wim Kraakman,Thomas Holland,
Nora Blom,
   
Brena Terpstra en....
Pieter Kuipers op het moment van bestempeling
   
 
   
Rector Marten Elkerbout en....
zijn schaatsen
   
 
Het klunen
 
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
  De bussen terug waren gelukkig op tijd en warm. Om 17.00 uur kwamen de laatste bussen vol moeie, maar voldane leerlingen en docenten terug en konden we alleen maar concluderen dat er vaker natuurijs zou moeten zijn!