|
|
|
Verslag
lezing Rob Riemen:
De
ethiek van het verschil
Jaarvergadering Oudervereniging Barlaeus 2011
3 november 2011
|
 |
|
|
Rob begint zijn betoog met een persoonlijk verhaal. Als kind
kon hij goed leren, maar in het milieu waar hij uitkwam was
het niet gebruikelijk om naar het gymnasium te gaan. Hij ging
naar het vwo waar hij zich, zoals hij formuleerde, acht jaar
dood heeft verveeld.
Daarna studeerde hij theologie, althans las in die tijd een
immense hoeveelheid boeken en bezocht nauwelijks colleges.
Het zijn boeken waar hij van heeft geleerd, die hem hebben
verrijkt en hem de weg hebben gewezen.
Het boek 'Zen en de kunst van het motoronderhoud' van
Robert M. Pirsig noemde hij een keerpunt in zijn leven. Rob
gaat in zijn presentatie uitgebreid in op het verhaal en de
hoofdpersoon en introduceert middels het verhaal, het begrip
kwaliteit.
|
|
'Kwaliteit is de
poëzie van het leven'. Kwaliteit kun je niet definiëren,
maar het bestaat wel. Het verschil bijvoorbeeld tussen humor
en geen humor is kwaliteit.
Toch is er weinig streven naar kwaliteit. De maatschappij
en daarbinnen ook het onderwijs is gericht op imitatie, op
leren produceren. Scholen houden zich bezig met kennisoverdracht
van alles wat standaard is en afleren om vragen te stellen.
Een leerling zou moeten kunnen zeggen; 'Niet ik, maar mijn
school is dom'
|
|
|
|
Begin klein. Geef
je bijvoorbeeld een leerling de opdracht een opstel te schrijven
over Amerika, dan kan dat blokkeren. Er is al zo veel geschreven
over dit onderwerp, wat valt daar nog over te schrijven? Een
typisch geval van een 'writer's block'. De opdracht te schrijven
over de straat levert hetzelfde lege blad op. Evenals de opdracht
te schrijven over de gevel. Geef je echter de opdracht iets
te schrijven over een steen uit de gevel, dan gaat de energie
stromen en kun je iets verzinnen.
In zijn lezing
haalt Rob regelmatig filosofen en schrijvers aan die hem hebben
geïnspireerd en inspireren: Socrates, Nietzsche, Thomas
Mann en Natalia Ginzburg.
|
|
Rob signaleert
in de huidige maatschappij een hang naar uiterlijkheden en
status. Er wordt meer waarde gehecht aan kitsch dan aan innerlijke
waarden, kunst en geestelijke ontwikkeling; meer waarde gehecht
aan hebben dan aan zijn.
Alles moet leuk zijn en als het niet leuk is dan, aldus Rob,
'nemen we een pilletje'.
Als iets agressie kan oproepen in deze maatschappij dan is
het dat wat wij niet begrijpen.
Volwassen worden
begint met vragen stellen. 'Wie ben ik en wat wil ik?'
Groei en volwassenheid
gaat niet om leuk, maar om moeilijk, want al het voortreffelijke
is even zeldzaam als moeilijk.
|
 |
|
|