|
|
08-10-2008
HERZOGENRATH
Rond een uur of 11
hadden we afgesproken bij de informatiebalie op Centraal. Mats
en Maxim konden heb niet vinden maar door Robins goede aanwijzingen
zaten we toch nog allemaal keurig op tijd in de trein. Na een
drie uur durende tocht waren we er dan eindelijk. Herzogenrath,
een tamelijk klein plaatsje net over de grens en waar de volgende
dag bleek dat er een zekere angst voor toeristen bestaat.De
eerste indruk was: he, waar zijn alle west Europeanen. Maar
gelukkig had iedereen aan het eind van de avond zijn draai gevonden
en met name de Engelsen waren erg gezellig. De bezetting bestaat
met name uit meisjes. Hier en daar vang je af en toe een glimp
op van een andere jongen.
|
|
| |
|
|
.
|
Na de introductie,
die bestond uit wat zeer geslaagde kennismakingsspellen begon
het avondeten, dat bestond uit lasagna en olifantenvlees.
Voor de vegetariër was er niks te eten. Na het eten spraken
we af met de Engelsen om de 'stad' in te gaan en we belandden
in de plaatselijke Kneipe. De Polen en de Slowaken leken hun
tong nog niet gevonden te hebben. Aan het einde van de avond
trokken we terug naar het 'hotel' waar de bedden ineens hemels
bleken te zijn.
Bis
Morgen!
Der
Schülbrucke Mannschaft
|
|
09-10-2008
Rond kwart over
8 druppelde iedereen binnen bij het ontbijt. Bij het ontbijt
hadden ze gewoon het eten van de avond ervoor neergezet maar
goed, het was te eten.
Om 9 uur begon Sport und Spiel. We werden in twee groepen
van 20 opgedeeld en moesten vervolgens met zn twintigen
op een bankje staan. Toen iedereen eindelijk op de bank stond
kregen we ook nog eens de opdracht om op alfabetische volgorde
te gaan staan op basis van onze voornaam. Onder ons zwommen
allemaal haaien en andere enge beesten. Robin en Mats bestonden
uiteindelijk alleen nog uit een hoofd nadat eerst hun benen
en daarna ook nog hun armen waren opgegeten (jaja, een beetje
verbeelding was wel nodig).
|
|
|
|
|
| |
Na Sport und Spiel
moesten we met behulp van een powerpoint presentatie en poster
een indruk van onze school en stad geven aan de andere landen.
Wij hadden alleen geen powerpoint presentatie maar gelukkig
redde Maxim ons met zijn geweldige performance. Vere kreeg
de hele zaal aan het lachen toen ze Kuhe und Grass zei (wat
koeien en wiet betekend). Na de lunch moesten we in 8 groepjes,
van elk land een persoon, de stad verkennen door middel van
opdrachten. Das machte viel Spass, alleen viel er niet echt
te praten met de Slowaken omdat ze geen Duits en Engels verstonden,
beetje jammer. Na een korte presentatie van onze bevindingen
was het alweer tijd voor het avondeten.
Vervolgens ging iedereen zijn eigen weg, sommigen gingen nog
wat eten in de stad, anderen naar een Kneipe. Een geweldige
dag met veel nieuwe ervaringen en viel Spaß.
Robin Hulsman
|
 |
10.10.2008
Op donderdagavond
was er eigenlijk ook nog een internationaal buffet.
De scholen moesten allemaal de specialiteiten uit hun eigen
land meebrengen en presenteren.
Wat wij als Nederlandse keukenprinse(sse)n meegebracht hadden
was: poffertjes, gevulde koeken, eierkoeken, drop, Old Amsterdam
kaas en natuurlijk.... boerenkool met worst!! Het viel gelukkig
allemaal erg in de smaak bij de andere scholen, en de poffertjes
waren dan ook steeds op voordat ik een portie kon halen.
Ook de andere gerechten waren lekker, al viel het meeste toch
niet echt een maaltijd te noemen. Het buffet bestond voornamelijk
uit allerlei soorten kaas en koekjes. Desondanks heeft het
onwijs goed gesmaakt!
|
Vrijdagochtend begon de dag weer met het ontbijt van 8 tot 9.
Daarna begon de dag met wat vragen over Europa. Wat is Europa
eigenlijk en wat betekent het voor ons? En wat is ´Heimat`
voor ons? De vragen moesten beantwoord worden door naar de ja-kant
van de kamer te lopen, dan wel de nee-kant. Alles gaat hier
gepaard met spelletjes, die soms wat kinderachtig over komen,
maar er wel goed voor zorgen dat de sfeer een beetje luchtiger
is.
Daarna was er een (zeer) lange presentatie van Frithjof over
de geschiedenis van Europa. Er werden in een paar uur, met gelukkig
wel veel pauzes tussendoor, even 3000 jaar besproken, om ervoor
te zorgen dat elk land daarna dezelfde geschiedenis gehoord
had en we er zo verder op zouden kunnen bouwen in de komende
dagen. Dit kwam er voor onze groep helaas wel op neer dat bijna
alles een herhaling was van de geschiedenis die we al op school
gehad hadden. Blijkt toch maar weer dat we wél goed onderwezen
worden op het Barlaeus!
´s Middags na de lunch en ook de Kaffe und Kuchen moesten
we, zoals alle landen, onze presentatie houden over de 8 (door
ons bepaalde) mijlpalen van de Nederlandse geschiedenis.
Ook hebben we een tijdbalk opgebouwd in de werkruimte, waar
we de mijlpalen van alle landen opgehangen hebben om een goed
overzicht van de geschiedenis te krijgen.
Na het avondeten was er ruimte voor een beetje sport, zoals
volleybal, voetbal en zelfs jeu de bouls. De rest van de avond
heeft ieder lekker weer zijn eigen tijd in kunnen vullen wat
betekent lekker veel kletsen met andere scholieren en steeds
beter Duits (en Slowakisch) te leren.
Tamara van den Berg
|
|
| |
|
 |
11
oktober 2008
Na het ontbijt
begaven we ons zoals gebruikelijk naar de lezingenruimte.
We kenden het programma voor die dag van buiten, mar het bleek
dat men nog verscheidene verrassingen voor ons in gedachten
had. Thomas en Frithjof, de jolige organisatoren, scheppen
er blijkbaar bijzonder veel behagen in ons rare spelletjes
te laten doen waarbij we ons het liefst zoveel mogelijk moeten
opstapelen. Het begon met een soort stoelendans met leuke
variaties - in plaats van gewoon rondlopen de achterwaartse
Hopsalauf. Belangrijk verschil met het traditionele
spel was dat men enerzijds tien stoelen per keer weghaalde,
en dat het anderzijds de bedoeling was dat we allemaal een
plaats kregen. Uiteindelijk moesten we met 43 man op zes stoelen,
maar de animo om het tot een goed einde te brengen ontbrak
waardoor het uiteindelijk een apathisch zootje werd van dertig
opgestapelde leerlingen en tien die er zo een beetje omheen
liepen.
|
|
Maar goed, deze
spelletjes zijn dan wel uiteraard pedagogisch volkomen verantwoord,
we doen ook nog serieuze dingen. We werden namelijk in internationaal
samengestelde groepen aan het werk gezet. Uiteindelijk waren
er vier groepen, bestaande uit twee leerlingen van iedere
school, die weer werden verdeeld in tweeen. Uiteindelijk waren
er dus acht groepen die allen een presentatie moeten gaan
houden over een ander onderwerp. Maar ja, die zaterdag leek
het wat het weer betreft wel een vroege zomerdag, waardoor
het erop neerkwam dat uiteindelijk iedereen buiten een beetje
aan het frisbeeen en zonnen was.
Helaas waren er
ook minpunten aan de dag. Mats en Maxim waren om niet nader
te benoemen overtredingen van enkele hier geldende regels
naar huis gestuurd. Dat was een nogal pijnlijke situatie en
een aderlating voor de sfeer in het Hollandse kamp.
Arthur
|
|
 |
Zondag
12 oktober 2008,
Herzogenrath
Vandaag is de dag
waar iedereen al de hele week naar uit heeft gekeken: we gaan
naar Aken! Eindelijk weg uit Herzogenrath, de plaats waar
bankovervallers, enge mannen in dure auto's en tokkies geen
uitzondering zijn en vrij spel hebben. Na een tocht van vijftien
minuten (exclusief twintig minuten vertraging) kwamen we in
het paradijs aan. We begonnen onze dag in Aken met een rondleiding
over de bezienswaardigheden van de stad. De rondleiding duurde
ongeveer een uurtje en daarna werden we aan ons lot over gelaten.
Omdat het zondag was, waren alle winkels gesloten en dat was
heel jammer voor degene onder ons die heel veel wilden winkelen.
|
|
Sommigen zochten
hun heil in het park, anderen gingen naar de paar terrasjes
die open waren en de echte die-hard shoppers bezochten de
rommelmarkt die door heel de stad liep. Rond een uur of vijf
namen we weer met z'n allen de trein terug naar Herzogenrath,
zodat we ook nog op tijd konden eten. Na het avondeten ging
weer iedereen z'n eigen gangetje. De een ging praten met scholieren
van andere landen en de ander ging weer terug naar Aken om
naar de bioscoop te gaan. Helaas bleek de film burn after
reading een grote mislukking te zijn. We moesten er bijvoorbeeld
aan wennen dat alles nagesynchroniseerd werd. Maar het was
wel leuk om met onze Duitse en Engelse vrienden hier heen
te gaan. Al met al, het was een hartstikke leuke dag.
Mara & Isabella
|
|
|
Woensdag 15
oktober 2008,
Herzogenrath
Vandaag is het
onze laatste dag dat we echt hard moeten werken. Na het ontbijt
gingen we dan ook meteen serieus aan de slag. We werden opgedeeld
in twee groepen, elke groep ging met een andere begeleider
mee. Het was nu dé tijd om vragen te stellen die we
in de voorafgaande dagen niet hadden kunnen beantwoorden of
niet goed hadden kunnen bespreken. Er waren vragen over hoe
het idee Schulbrücke is ontstaan tot of Turkije in de
Europese Unie mag komen. Vervolgens werden de vragen opgedeeld
in verschillende hoofdstukken: Schulbrücke, financiële
crisis, Turkije in de EU, geschiedenis en oorlog en vrede
We moesten daarna met z'n allen stemmen welke onderwerpen
we het belangrijkst vonden om te bespreken. Dat werden uiteindelijk
de Schulbrücke en of Turkije in de EU mag komen. Er werden
vragen gesteld als moet de Schulbrücke er wereldwijd
komen en waarom er niet landen meededen zoals bijvoorbeeld
Italië en Spanje.
In de andere groep werd er een kringgesprek gehouden over
vooroordelen. Zo vertelden de Polen bijvoorbeeld dat ze in
het buitenland vaak raar aangekeken worden omdat ze Pools
zijn.
Daarna was het tijd voor onze laatste (niet lekkere) lunch
met elkaar, wat ook erg gezellig was. Omdat iedereen elkaar
na acht dagen heel aardig vond, moesten we van de begeleiders
manieren bedenken om met elkaar in contact te blijven.
Zo bedacht Arthur bijvoorbeeld dat hij samen met twee andere
jongens een bierwedstrijd ging houden, terwijl ze zo snel
mogelijk met een bootje een rivier proberen over te steken.
Ook krijgt iedereen als het kerst is, lekkere kerstkoekjes
van een Engelse jongen. We hebben ook iedereen uitgenodigd
om eens gezellig langs een Amsterdamse coffeeshop te gaan.
En we zijn meerdere malen uitgenodigd om onze zomervakantie
door te brengen in Krakau of Spanje.
|
|
| |
En natuurlijk hebben
we ook allemaal onze e-mailadressen uitgewisseld. Na dit allemaal
te hebben gedaan, kregen we ook nog een vragenlijst waarin we
moesten invullen of we bijvoorbeeld nog een keer mee wilden
doen met dit project. Een vertegenwoordiger van elk land (bij
ons Tamara) moest vertellen aan de begeleiders van de Schulbrücke
wat ze goed vonden aan de Schulbrücke en wat beter kon.
Niet lang daarna was het alweer tijd voor koffietijd. Deze keer
kregen we als lekkernij ook nog soesjes! Daarna hadden we vrije
tijd. We gingen gezellig met mensen van andere landen praten
en sommige van ons gingen ook naar de zeer geliefde Kaufland
(supermarkt). Daar kochten we ons eten voor morgen als we in
de trein zaten.
Om 18.00 begon het avondeten alweer en daar hadden we een van
onze lekkerste maaltijden van de hele week: pizza! Iedereen
praatte gezellig met elkaar over van alles en nog wat. Hierna
moesten we naar lezingenruimte en daar wachtte ons een grote
verrassing: we zagen de foto's die gedurende de hele week gemaakt
werden. Zo zag je Mara en Isabella als hippies en zag je iedereen
van ons groepje die bezig was met het internationaal buffet.
Na veel te hebben gelachen over de foto's, werd het tijd voor
de uitreiking van de diploma's. En daarna werd de avond aan
ons gegeven: ABSCHLUSSFEIER! Onder het genot van gratis bier
en dergelijke werd het voor ons allen een hele gezellige avond.
|
|
|