|
|
Weimar Weblog Dinsdag 2 oktober
Amsterdam, Centraal Station, 06:15 uur
Langzamerhand komen uit verschillende hoeken Barlaeanen aansjokken:
we gaan vandaag naar Weimar! We slepen onze koffers de roltrap op
en na 5 minuutjes zoeft de ICE trein het perron op. We zwaaien onze
mamma's en pappa's uit en de deuren sluiten. Iedereen zakt onderuit
in zijn stoel en de volgende 3 uur zijn we knock out. Frankfurt, Hauptbahnhof,
11:30 uur Shoppen op het station! Anna-Sophie besluit met een kop
koffie op de koffers te passen. Na 40 minuten broodjeszaken en koffietenten
stappen we de volgende ICE in. Na anderhalf uur zijn we ware koehandel
pro's... Weimar, Hauptbahnhof, 13:50
|
|
|
|
We worden opgehaald door Frithjof in een geblindeerde
Mercedes. We weten niet wat we zien: we stoppen voor een grote gele
villa en krijgen de sleutel van onze kamer: riant met uitzicht op
park en een heel idyllisch kerkje. De douche is nog luxer dan thuis.
We doen leuke kennismakingsoefeningen. Resultaat: we staan met z'n
22en op 5 stoelen, het is allemaal ganz toll! En na de broodmaaltijd
om 18:15 uur gaan we naar de disco. |
Er is geen muziek dus we halen een Ipod. Het feest is begonnen. De
Barlaeanen zitten te ezelen met bier voor 1 euro. De Polen, die zich
daarvoor nog niet gemeld hadden, komen onze fissa crashen. Ze bezatten
zich. Na een tijdje houden wij het voor gezien en gaan wij naar onze
riante slaapkamers in het park. Weltrusten!
|
|
Sari Tollenaar
|
(op de foto hieronder)
|
woensdag 3 oktober
Slaappillen waren niet nodig, we sliepen als roosjes. Onze nachtrust
werd helaas om 7:30 verstoord door de wekker. Oja, vandaag is Sari
jarig! Vannacht om twaalf uur kwamen we met champagne, cadeaux en
toeters de kamer binnen stormen om haar te feliciteren. Groot feest
dus!
Nu verder met de dag. Na het ontbijt zijn we met onze groep stukken
tekst gaan lezen over de heer von Weizsäcker (voormalig bondspresident)
die 's middags komt praten over Europa. Als fanatiekelingen gingen
we aan het werk en maakten we 12 briljante vragen om aan Richard von
Weizsäcker te stellen. 12.00 Lunchtijd. Spaghetti met prima sausje
en een heerlijke salade, met als toetje goddelijke kiwi's. Na de lunch
kwam er een tv-crew die de groep de rest van de middag gevolgd heeft
met de camera, we kunnen ons dus nu ook beschouwen als echte BD-ers.
|
|
Om drie uur arriveerde Herr von Weizsäcker met drie bodyguards.
Hij schoof direct aan tafel voor Kaffee und Kuchen. Anna H. had de
eer om met hem een kopje koffie te drinken. De oude man zag eruit
alsof er geen zinnig woord uit zou komen maar het tegendeel werd een
uur later bewezen. Als hij niet was onderbroken zaten we nu nog naar
hem te luisteren. Herr von Weizsäcker is een bijzonder man die
heel veel heeft meegemaakt en erg belangrijk is geweest tijdens zijn
periode als Bondskanselier (1984-1994).
|
|
|
.Uiteraard mochten wij Hollanders als eerste onze
briljante vragen stellen, waar hij uitgebreid op in ging. Ook de
andere deelnemers mochten vragen stellen maar kregen een minder
gemotiveerd antwoord.
Na deze verrassende en boeiende middag gingen we naar het internationale
buffet. En uiteraard waren wij vergeten om wat mee te nemen vanuit
Nederland. Op het allerlaatste moment wisten we nog drie plakjes
Gouda van gisteren plus dropjes op de kop te tikken.
Nu moch Misja bij von Weiszäcker aan tafel zitten. Resultaat:
Misja weet op welke toekomstige president van Amerika von Weizäcker
zou stemmen, als hij dit mocht. Nu, na het eten, liggen we uit te
buiken op bed. Ter voorbereiding van de fissa met de ganz geile*
Polen. (* N.B.: geil = tof !) Schlaf gut!, Anna-Sophie de Lugt
|
|
|
|
|
Foto boven: Sander Kruse, leraar Geschiedenis
|
| Weimar weblog, 4 oktober 2007 |
´Eugh´ klinkt het vanuit Sanders kamer.
Het is weer 8 uur, tijd voor het ontbijt. Na een nacht gezellig
op een Weimars terrasje te hebben gezeten, is het nu weer tijd om
zu arbeiten.
|
|
|
| Na het ontbijt, dat als gewoonlijk netjes was, begonnen we
gelijk met een kenningsmakingsspelletje. Met z´n allen
op een boomstam staan, dan leer je elkaar wel kennen (soms iets
te goed!). Een andere groep bouwde met z´n allen een symbolische
Brücke door samen te werken. |
|
| Vervolgens hebben we een stadswandeling gemaakt in Weimar.
Het is daadwerkelijk een mooie stad. Daarna begon het pas echt. Een
urenlange lezing over de geschiedenis van Europa van Fritjhof werd
afgewisseld met wedstrijdjes hardlopen en de ´grappenvete´
tussen Luuc en Sander! |
|
|
|
´s Avonds na het eten, spaghetti met een of andere saus met
God weet wat erin, moesten we de belangrijkste data van de Nederlandse
geschiedenis benoemen. Voor ons o.a. (naast het gebruikelijke Tweede
Wereldoorlog en Tachtig jarige oorlog) het winnen van het EK in
1988! Dit tot grote vreugde van ons Hollanders en onvrede van onze
oosterburen. Dat was het werken voor vandaag, nu gaan wij een hele
gezellige avond te gemoed!
Groetjes en tot snel,
Oo Merel en Luuc
|
|
Weimar weblog dag 4, vrijdag 5 okt.
Niemand praat meer Nederlands, Duits of Engels. Na vier dagen Weimar
spreken wij een aparte mengelmoes van deze drie talen (Sari-Quote:
"Let´s geh..."). Iedereen verstaat elkaar intussen.
Gisteravond hebben wij dezelfde kroeg aangedaan, nu alleen met twee
Duits-Engelse meisjes en hun leraar. We beginnen al écht
te intergreren!
Eenmaal thuis gekomen speelt Sander vals bij een toch heel simpel
kaartspelletje. Sommige mensen kunnen echt niet tegen hun verlies...
En de volgende dag ook nog trots vertellen dat hij het hele spel
in Djuna haar kaarten had gekeken. De rollen worden vandaag omgedraaid:
Luuc en Misja worden tot Sanders grote genoegen door hem wakkergemaakt.
In zijn eentje aan een ontbijttafel viert hij zijn overwinning.
Na het onbijt spelen we weer het spel met de boomstammen en het
spel met de symbolische brug.
|
|
|
|
De opdracht voor vandaag is om met een internationale werkgroep van
een bepaald thema (Economie, Onderwijs, Oorlog & Vrede en Mensenrechten)
de Europese geschiedenis uit te werken. We maken posters en hangen
die later aan de grote tijdbalk. Het samenwerken tussen de verschillende
scholen gaat erg goed. We leren dus ook nieuwe woorden uit het Pools
en heel Weimar spreekt Nederlands. De Polen proberen met veel lol
zinnen als ´de kat krabt de krullen van de trap´ uit.
Na de lunch hebben we een vrij uurtje: Luuc ver-Pool-t in de stad
en er wordt woest gebasketbald en gevoetbald.
Daarna gaan we door met de opdracht. Als we klaar zijn doden we de
tijd door vliegtuigjes te gooien of in de zon te liggen op het gras.
|
|
Na de duitse ´vrijdag visdag´ sjansen Luuc en Sander
met de Poolse meisjes, die al hun Nederlandse kennis in de strijd
werpen ("Lekker kontje!"). Na de opdracht vertrekken Luuc
en Sander naar hun kamer om ´mannelijke´ films te kijken....
Nu gaan we met de Nederlanders ´who´s the man´
spelen.
Slaap zacht: oogjes dicht en snaveltjes toe!
Djuna en Misja
Ps quote van de dag: (Poolse meisjes vertellen over thuis) "Yesj,
and then I fly with the bus to school!"
|
 |
|
Weimar Weblog, Zaterdag 6 oktober
Gisteravond was één groot feest. Eerst hebben we een
potje "who´s the man?" gespeeld. Een spel dat Anna-Sophie
geïntroduceerd heeft, waarbij je personen moet uitbeelden.
We lachten ons dood en zelfs de Duitsers kwamen kijken, hoewel ze
er niks van verstonden. Hierna hebben we nog een uur wild gedanst
in de disco.
|
|
Weimar Weblog, Zaterdag 6 oktober
Gisteravond was één groot feest. Eerst hebben we een
potje "who´s the man?" gespeeld. Een spel dat Anna-Sophie
geïntroduceerd heeft, waarbij je personen moet uitbeelden. We
lachten ons dood en zelfs de Duitsers kwamen kijken, hoewel ze er
niks van verstonden. Hierna hebben we nog een uur wild gedanst in
de disco.
|
|
|
|
Maar het is niet alleen partyhardy hier, de volgende
ochtend waren we brak as hell. Toen moesten we de gebeurtenissen van
ons thema presenteren op de tijdsstraal. Gelukkig ging het beter dan
verwacht. Na het harde werk gingen we lunchen en ons klaarmaken om
naar Jena te gaan (Grote stad in de buurt).
In Jena kregen we eerst een rondleiding van anderhalf uur van onze
grote vriend Frithjof. Daarna hadden we tijd om te shoppen!! De meisjes
renden meteen naar de H&M, terwijl de jongens rustig naar het
museum gingen.
|
|
Teruggekomen uit Jena gingen we eerst lekker eten en ons daarna
klaarmaken om naar het theater te gaan. Natuurlijk trokken alle
meisjes hun nieuwe outfits aan en maakten zich zwaar op, om vervolgens
way overdressed naar het theater te gaan. Djuna kwelde zichzelf
door heel hoge hakken aan te trekken en daarmee de steile weg naar
het theater te lopen. Het theaterstuk was leuk en goed te verstaan,
het feit dat er een heel knappe jongen in speelde maakte het geheel
nog beter.
Op de terugweg gingen we nog een ijsje eten en wat drinken (witte
warme chocolademelk met wodka). Op weg naar huis speelden we klim-op-Misja.
De eerste keer ging het niet helemaal goed en was er een valpartij.
Uiteindelijk zaten we met z´n drieen op zijn rug .Thuisgekomen
wilden we weer " who´s the man" spelen, maar helaas
was het hele gebouw dicht. Na deze bittere teleurstelling hadden
we gelukkig nog een verrassing voor Sander en Janne. In Jena hebben
we boxers en champagne voor ze gekocht. Op de boxers hadden we al
onze namen gezet. Sander en Janne waren er erg blij mee en deden
ze meteen aan!
Janne ging slapen en wij deden nog een klein spelletje " Who´s
the man". Hierna gingen we lekker slapen.
Weltrusten en tot morgen.
Anna-Maria en Djuna
|
|
|
|
Weimar Weblog, Zondag 7 oktober 2007
Vandaag is het alweer de éénnalaatste dag! We zitten
om 08:30 aan het Frühstück.Vandaag moet Sander weg!! Luuc
heeft het zwaar met het afscheid, maar we hebben Sander laten gaan.
Na dit emotionele moment gaan we met z'n allen naar het Reithaus
(zie foto) om over de toekomst van Europa te praten. We gingen in
groepen naar de lokalen, waar we ook een persoonlijke toekomstgrafiek
moesten maken die tot het jaar 2022 liep.
Toen we klaar waren met de toekomstgrafiek over het onderwerp waar
we gisteren over gepresenteerd hebben (Wirtschaft, Bildung &
Kultur, Krieg & Friede, Menschenrechten) gingen we naar beneden
om het resultaat te presenteren. Het was pas echt hilarisch toen
een Pools meisje (compleet met de dreadlocks in de kleuren van de
Duitse vlag) haar eigen toekomstgrafiek ging verklaren: ze ging
trouwen: de grafiek ging heftig op en neer (ruzie met haar man)
en toen kreeg ze een kind: de grafiek zonk met een reuzevaart naar
beneden. We lagen helemaal dubbel!!
|
| Na Anna-Sophie's korte, maar krachtige presentatie waren
we klaar met arbeiten voor deze week: Freizeit! Na de lunch (een bal
roze vlees in koolblad gewikkeld met aardappels en jus) gingen we
even pitten. Om drie uur stonden we weer opgekalefaterd buiten: klaar
voor de Goethe wandeling o.l.v. Janne. Het zonnetje scheen en het
was heerlijk weer. Eerst gingen we langs Goethe's tuinhuis in het
park. We hoorde pikante details over zijn relaties en keken door het
raam naar het huis van Carl-August en aan de andere kant zagen we
het huis van Charlotte von Stein. We liepen verder naar het Goethehuis.
We gingen op de grond liggen en deden een gebed. We werden wel wat
vreemd aangekeken, maar ja, alles voor Goethe, hè?! We bekeken
het luxe onderkomen en dachten briljant te zijn om met een paardenkoets
naar het graf van Goethe, Schiller en Charlotte von Stein te gaan.
Helaas raadde zelfs de vrouw die de koets bestuurde het ons af om
met haar op de koets te gaan want het was 5 min. lopen of 35 euro...
Tsja, dat werd dus toch maar lopen. |
 |
| Het was een beetje griezelig in de tombe
met de kisten, maar het was wel bijzonder dat we samen met Schiller
en Goethe in één ruimte waren... Misja, Anna en Luuc
besloten om nog naar het Bauhausmuseum te gaan, maar wij (Janne, Anna-Sophie
en Sari) ploften toch maar neer op een terras, om nog even van de
laatste zonnestralen te genieten. Toen zagen we opeens Misja en Djuna
aan de overkant van het plein in een of ander toeristenwinkeltje!
Wat een toeval! Misja kwam socializen en we besloten om in een pizzatentje
het laatste avondmaal te nuttigen. Het was heel gezellig en lekker,
(Luuc en Misja kregen hun pizza niet helemaal op omdat ze s
middags al kebab hadden gebunkerd) en als klap op de vuurpijl gingen
we naar een ijssalon om een toetje te nemen. |
|
|
|
We bestelden zieke ijscoupes en Janne en Anna-Sophie gingen gewoon
all the way: ze nemen (oke delen) een wafel met vanille-ijs, Sahne,
und heisse Kirschen!! Oh mijn god, kreunen ze alletwee gelukzalig
kijkend... Eenmaal op de kamer zakt Anna-Sophie door haar benen
en knalt plat op de koude vloer om spijs te verteren'. We
maken ons klaar voor de Abschlussfeier. We komen in de disco (waar
weer geen muziek is, maar we zijn erop voorbereid en hebben al een
afspeellijst gemaakt) en partyen ons helemaal stuk. Erbse (vertaling:
erwt) is een gekke jongen die zich als meisje verkleedt en vervolgens
met 3 (mannelijke!!) Polen zoent, en later ook nog met één
van ons, want hij heeft haar ten huwelijk gevraagd (midden in de
disco). De Polen waren weer ongelofelijk lam, en we hebben nog een
uurtje lol op de kamer van drie Duitse meisjes. Om 2 uur zakken
we ons bed in en concluderen tevreden dat we zelfs nog 6 uur kunnen
slapen!!
Sari Tollenaar
|
| Laatste dag: 8 Oktober 2007 Vandaag, na een week vol
ploeteren, gaan we eindelijk naar huis! Het was wel even afzien vanmorgen
toen we nog vroeger op moesten staan dan normaal, we hadden namelijk
het eindfeest! Zoals gewoonlijk verzorgde de Barlaeanen de muziek,
omdat de Polen niet met iPods om konden gaan, hoewel ze ervan overtuigd
waren dat ze het wel konden! Het was een gezellig feest waarbij veel
gedanst werd en wij natuurlijk ook de gangmakers waren, bij erg goede
nummers (die door ons werden opgezet of op gedanst werden) kregen
we zelfs applaus! We besloten het feest voor te zetten op de kamers
van de Duitsers, tot groot genoegen van Anna- Sophie, maar hielden
ons keurig (zoals het echte Barlaeanen betaamt) aan de vooraf afgesproken
regels! Het missen van nog een extra uurtje, hakte er dus flink in,
maar toch verschenen we alle (dan wel niet fris en fruitig) bij het
ontbijt, waarbij er nog de laatste kaartjes aan Jannes vrienden en
ouders werden geschreven en het smsje van Sander werd voorgelezen
(Luuc klaarde helemaal op!). We hebben net de laatste groepsfoto's
gemaakt en nu bereiden we ons voor om 8 uur lang in de trein te zitten,
daarbij te slapen en (wat zijn we toch brave strebertjes) woordjes
te leren! Dit was de laatste weblog van dit jaar, volgend jaar is
er weer een Schulbrücke en we raden jullie allemaal van harte
aan om mee te gaan want het was ontzettend leuk. Bedankt Janne, Sander,
Frithjof, Thomas en Paki voor alles! Tot morgen op school wanneer
we, uitgeput, jullie door de wandelgangen zien! Luuc en Merel |
|
|