Weimar Weblog Dinsdag 2 oktober
Amsterdam, Centraal Station, 06:15 uur
Langzamerhand komen uit verschillende hoeken Barlaeanen aansjokken: we gaan vandaag naar Weimar! We slepen onze koffers de roltrap op en na 5 minuutjes zoeft de ICE trein het perron op. We zwaaien onze mamma's en pappa's uit en de deuren sluiten. Iedereen zakt onderuit in zijn stoel en de volgende 3 uur zijn we knock out. Frankfurt, Hauptbahnhof, 11:30 uur Shoppen op het station! Anna-Sophie besluit met een kop koffie op de koffers te passen. Na 40 minuten broodjeszaken en koffietenten stappen we de volgende ICE in. Na anderhalf uur zijn we ware koehandel pro's... Weimar, Hauptbahnhof, 13:50

We worden opgehaald door Frithjof in een geblindeerde Mercedes. We weten niet wat we zien: we stoppen voor een grote gele villa en krijgen de sleutel van onze kamer: riant met uitzicht op park en een heel idyllisch kerkje. De douche is nog luxer dan thuis. We doen leuke kennismakingsoefeningen. Resultaat: we staan met z'n 22en op 5 stoelen, het is allemaal ganz toll! En na de broodmaaltijd om 18:15 uur gaan we naar de disco.


Er is geen muziek dus we halen een Ipod. Het feest is begonnen. De Barlaeanen zitten te ezelen met bier voor 1 euro. De Polen, die zich daarvoor nog niet gemeld hadden, komen onze fissa crashen. Ze bezatten zich. Na een tijdje houden wij het voor gezien en gaan wij naar onze riante slaapkamers in het park. Weltrusten!
Sari Tollenaar
(op de foto hieronder)

woensdag 3 oktober
Slaappillen waren niet nodig, we sliepen als roosjes. Onze nachtrust werd helaas om 7:30 verstoord door de wekker. Oja, vandaag is Sari jarig! Vannacht om twaalf uur kwamen we met champagne, cadeaux en toeters de kamer binnen stormen om haar te feliciteren. Groot feest dus!
Nu verder met de dag. Na het ontbijt zijn we met onze groep stukken tekst gaan lezen over de heer von Weizsäcker (voormalig bondspresident) die 's middags komt praten over Europa. Als fanatiekelingen gingen we aan het werk en maakten we 12 briljante vragen om aan Richard von Weizsäcker te stellen. 12.00 Lunchtijd. Spaghetti met prima sausje en een heerlijke salade, met als toetje goddelijke kiwi's. Na de lunch kwam er een tv-crew die de groep de rest van de middag gevolgd heeft met de camera, we kunnen ons dus nu ook beschouwen als echte BD-ers.
   
Om drie uur arriveerde Herr von Weizsäcker met drie bodyguards. Hij schoof direct aan tafel voor Kaffee und Kuchen. Anna H. had de eer om met hem een kopje koffie te drinken. De oude man zag eruit alsof er geen zinnig woord uit zou komen maar het tegendeel werd een uur later bewezen. Als hij niet was onderbroken zaten we nu nog naar hem te luisteren. Herr von Weizsäcker is een bijzonder man die heel veel heeft meegemaakt en erg belangrijk is geweest tijdens zijn periode als Bondskanselier (1984-1994).
 
   
 
   
.Uiteraard mochten wij Hollanders als eerste onze briljante vragen stellen, waar hij uitgebreid op in ging. Ook de andere deelnemers mochten vragen stellen maar kregen een minder gemotiveerd antwoord.
Na deze verrassende en boeiende middag gingen we naar het internationale buffet. En uiteraard waren wij vergeten om wat mee te nemen vanuit Nederland. Op het allerlaatste moment wisten we nog drie plakjes Gouda van gisteren plus dropjes op de kop te tikken.
Nu moch Misja bij von Weiszäcker aan tafel zitten. Resultaat: Misja weet op welke toekomstige president van Amerika von Weizäcker zou stemmen, als hij dit mocht. Nu, na het eten, liggen we uit te buiken op bed. Ter voorbereiding van de fissa met de ganz geile* Polen. (* N.B.: geil = tof !) Schlaf gut!, Anna-Sophie de Lugt
 
Foto boven: Sander Kruse, leraar Geschiedenis
Weimar weblog, 4 oktober 2007
´Eugh´ klinkt het vanuit Sanders kamer. Het is weer 8 uur, tijd voor het ontbijt. Na een nacht gezellig op een Weimars terrasje te hebben gezeten, is het nu weer tijd om zu arbeiten.
Na het ontbijt, dat als gewoonlijk netjes was, begonnen we gelijk met een kenningsmakingsspelletje. Met z´n allen op een boomstam staan, dan leer je elkaar wel kennen (soms iets te goed!). Een andere groep bouwde met z´n allen een symbolische Brücke door samen te werken.
   
Vervolgens hebben we een stadswandeling gemaakt in Weimar. Het is daadwerkelijk een mooie stad. Daarna begon het pas echt. Een urenlange lezing over de geschiedenis van Europa van Fritjhof werd afgewisseld met wedstrijdjes hardlopen en de ´grappenvete´ tussen Luuc en Sander!  
   

´s Avonds na het eten, spaghetti met een of andere saus met God weet wat erin, moesten we de belangrijkste data van de Nederlandse geschiedenis benoemen. Voor ons o.a. (naast het gebruikelijke Tweede Wereldoorlog en Tachtig jarige oorlog) het winnen van het EK in 1988! Dit tot grote vreugde van ons Hollanders en onvrede van onze oosterburen. Dat was het werken voor vandaag, nu gaan wij een hele gezellige avond te gemoed!


Groetjes en tot snel,
Oo Merel en Luuc

   

Weimar weblog dag 4, vrijdag 5 okt.


Niemand praat meer Nederlands, Duits of Engels. Na vier dagen Weimar spreken wij een aparte mengelmoes van deze drie talen (Sari-Quote: "Let´s geh..."). Iedereen verstaat elkaar intussen.
Gisteravond hebben wij dezelfde kroeg aangedaan, nu alleen met twee Duits-Engelse meisjes en hun leraar. We beginnen al écht te intergreren!
Eenmaal thuis gekomen speelt Sander vals bij een toch heel simpel kaartspelletje. Sommige mensen kunnen echt niet tegen hun verlies... En de volgende dag ook nog trots vertellen dat hij het hele spel in Djuna haar kaarten had gekeken. De rollen worden vandaag omgedraaid: Luuc en Misja worden tot Sanders grote genoegen door hem wakkergemaakt. In zijn eentje aan een ontbijttafel viert hij zijn overwinning.
Na het onbijt spelen we weer het spel met de boomstammen en het spel met de symbolische brug.

   

De opdracht voor vandaag is om met een internationale werkgroep van een bepaald thema (Economie, Onderwijs, Oorlog & Vrede en Mensenrechten) de Europese geschiedenis uit te werken. We maken posters en hangen die later aan de grote tijdbalk. Het samenwerken tussen de verschillende scholen gaat erg goed. We leren dus ook nieuwe woorden uit het Pools en heel Weimar spreekt Nederlands. De Polen proberen met veel lol zinnen als ´de kat krabt de krullen van de trap´ uit. Na de lunch hebben we een vrij uurtje: Luuc ver-Pool-t in de stad en er wordt woest gebasketbald en gevoetbald.
Daarna gaan we door met de opdracht. Als we klaar zijn doden we de tijd door vliegtuigjes te gooien of in de zon te liggen op het gras.
   

Na de duitse ´vrijdag visdag´ sjansen Luuc en Sander met de Poolse meisjes, die al hun Nederlandse kennis in de strijd werpen ("Lekker kontje!"). Na de opdracht vertrekken Luuc en Sander naar hun kamer om ´mannelijke´ films te kijken.... Nu gaan we met de Nederlanders ´who´s the man´ spelen.
Slaap zacht: oogjes dicht en snaveltjes toe!


Djuna en Misja


Ps quote van de dag: (Poolse meisjes vertellen over thuis) "Yesj, and then I fly with the bus to school!"

   

Weimar Weblog, Zaterdag 6 oktober


Gisteravond was één groot feest. Eerst hebben we een potje "who´s the man?" gespeeld. Een spel dat Anna-Sophie geïntroduceerd heeft, waarbij je personen moet uitbeelden. We lachten ons dood en zelfs de Duitsers kwamen kijken, hoewel ze er niks van verstonden. Hierna hebben we nog een uur wild gedanst in de disco.

 
   
Weimar Weblog, Zaterdag 6 oktober
Gisteravond was één groot feest. Eerst hebben we een potje "who´s the man?" gespeeld. Een spel dat Anna-Sophie geïntroduceerd heeft, waarbij je personen moet uitbeelden. We lachten ons dood en zelfs de Duitsers kwamen kijken, hoewel ze er niks van verstonden. Hierna hebben we nog een uur wild gedanst in de disco.
 
   
Maar het is niet alleen partyhardy hier, de volgende ochtend waren we brak as hell. Toen moesten we de gebeurtenissen van ons thema presenteren op de tijdsstraal. Gelukkig ging het beter dan verwacht. Na het harde werk gingen we lunchen en ons klaarmaken om naar Jena te gaan (Grote stad in de buurt).
In Jena kregen we eerst een rondleiding van anderhalf uur van onze grote vriend Frithjof. Daarna hadden we tijd om te shoppen!! De meisjes renden meteen naar de H&M, terwijl de jongens rustig naar het museum gingen.
   

Teruggekomen uit Jena gingen we eerst lekker eten en ons daarna klaarmaken om naar het theater te gaan. Natuurlijk trokken alle meisjes hun nieuwe outfits aan en maakten zich zwaar op, om vervolgens way overdressed naar het theater te gaan. Djuna kwelde zichzelf door heel hoge hakken aan te trekken en daarmee de steile weg naar het theater te lopen. Het theaterstuk was leuk en goed te verstaan, het feit dat er een heel knappe jongen in speelde maakte het geheel nog beter.
Op de terugweg gingen we nog een ijsje eten en wat drinken (witte warme chocolademelk met wodka). Op weg naar huis speelden we klim-op-Misja. De eerste keer ging het niet helemaal goed en was er een valpartij. Uiteindelijk zaten we met z´n drieen op zijn rug .Thuisgekomen wilden we weer " who´s the man" spelen, maar helaas was het hele gebouw dicht. Na deze bittere teleurstelling hadden we gelukkig nog een verrassing voor Sander en Janne. In Jena hebben we boxers en champagne voor ze gekocht. Op de boxers hadden we al onze namen gezet. Sander en Janne waren er erg blij mee en deden ze meteen aan!
Janne ging slapen en wij deden nog een klein spelletje " Who´s the man". Hierna gingen we lekker slapen.
Weltrusten en tot morgen.


Anna-Maria en Djuna

   
Weimar Weblog, Zondag 7 oktober 2007

Vandaag is het alweer de éénnalaatste dag! We zitten om 08:30 aan het Frühstück.Vandaag moet Sander weg!! Luuc heeft het zwaar met het afscheid, maar we hebben Sander laten gaan. Na dit emotionele moment gaan we met z'n allen naar het Reithaus (zie foto) om over de toekomst van Europa te praten. We gingen in groepen naar de lokalen, waar we ook een persoonlijke toekomstgrafiek moesten maken die tot het jaar 2022 liep.
Toen we klaar waren met de toekomstgrafiek over het onderwerp waar we gisteren over gepresenteerd hebben (Wirtschaft, Bildung & Kultur, Krieg & Friede, Menschenrechten) gingen we naar beneden om het resultaat te presenteren. Het was pas echt hilarisch toen een Pools meisje (compleet met de dreadlocks in de kleuren van de Duitse vlag) haar eigen toekomstgrafiek ging verklaren: ze ging trouwen: de grafiek ging heftig op en neer (ruzie met haar man) en toen kreeg ze een kind: de grafiek zonk met een reuzevaart naar beneden. We lagen helemaal dubbel!!

   
Na Anna-Sophie's korte, maar krachtige presentatie waren we klaar met arbeiten voor deze week: Freizeit! Na de lunch (een bal roze vlees in koolblad gewikkeld met aardappels en jus) gingen we even pitten. Om drie uur stonden we weer opgekalefaterd buiten: klaar voor de Goethe wandeling o.l.v. Janne. Het zonnetje scheen en het was heerlijk weer. Eerst gingen we langs Goethe's tuinhuis in het park. We hoorde pikante details over zijn relaties en keken door het raam naar het huis van Carl-August en aan de andere kant zagen we het huis van Charlotte von Stein. We liepen verder naar het Goethehuis. We gingen op de grond liggen en deden een gebed. We werden wel wat vreemd aangekeken, maar ja, alles voor Goethe, hè?! We bekeken het luxe onderkomen en dachten briljant te zijn om met een paardenkoets naar het graf van Goethe, Schiller en Charlotte von Stein te gaan. Helaas raadde zelfs de vrouw die de koets bestuurde het ons af om met haar op de koets te gaan want het was 5 min. lopen of 35 euro... Tsja, dat werd dus toch maar lopen.
   
Het was een beetje griezelig in de tombe met de kisten, maar het was wel bijzonder dat we samen met Schiller en Goethe in één ruimte waren... Misja, Anna en Luuc besloten om nog naar het Bauhausmuseum te gaan, maar wij (Janne, Anna-Sophie en Sari) ploften toch maar neer op een terras, om nog even van de laatste zonnestralen te genieten. Toen zagen we opeens Misja en Djuna aan de overkant van het plein in een of ander toeristenwinkeltje! Wat een toeval! Misja kwam socializen en we besloten om in een pizzatentje het laatste avondmaal te nuttigen. Het was heel gezellig en lekker, (Luuc en Misja kregen hun pizza niet helemaal op omdat ze ‚s middags al kebab hadden gebunkerd) en als klap op de vuurpijl gingen we naar een ijssalon om een toetje te nemen.  
   

We bestelden zieke ijscoupes en Janne en Anna-Sophie gingen gewoon all the way: ze nemen (oke delen) een wafel met vanille-ijs, Sahne, und heisse Kirschen!! Oh mijn god, kreunen ze alletwee gelukzalig kijkend... Eenmaal op de kamer zakt Anna-Sophie door haar benen en knalt plat op de koude vloer om ‚spijs te verteren'. We maken ons klaar voor de Abschlussfeier. We komen in de disco (waar weer geen muziek is, maar we zijn erop voorbereid en hebben al een afspeellijst gemaakt) en partyen ons helemaal stuk. Erbse (vertaling: erwt) is een gekke jongen die zich als meisje verkleedt en vervolgens met 3 (mannelijke!!) Polen zoent, en later ook nog met één van ons, want hij heeft haar ten huwelijk gevraagd (midden in de disco). De Polen waren weer ongelofelijk lam, en we hebben nog een uurtje lol op de kamer van drie Duitse meisjes. Om 2 uur zakken we ons bed in en concluderen tevreden dat we zelfs nog 6 uur kunnen slapen!!

Sari Tollenaar

   
Laatste dag: 8 Oktober 2007 Vandaag, na een week vol ploeteren, gaan we eindelijk naar huis! Het was wel even afzien vanmorgen toen we nog vroeger op moesten staan dan normaal, we hadden namelijk het eindfeest! Zoals gewoonlijk verzorgde de Barlaeanen de muziek, omdat de Polen niet met iPods om konden gaan, hoewel ze ervan overtuigd waren dat ze het wel konden! Het was een gezellig feest waarbij veel gedanst werd en wij natuurlijk ook de gangmakers waren, bij erg goede nummers (die door ons werden opgezet of op gedanst werden) kregen we zelfs applaus! We besloten het feest voor te zetten op de kamers van de Duitsers, tot groot genoegen van Anna- Sophie, maar hielden ons keurig (zoals het echte Barlaeanen betaamt) aan de vooraf afgesproken regels! Het missen van nog een extra uurtje, hakte er dus flink in, maar toch verschenen we alle (dan wel niet fris en fruitig) bij het ontbijt, waarbij er nog de laatste kaartjes aan Jannes vrienden en ouders werden geschreven en het smsje van Sander werd voorgelezen (Luuc klaarde helemaal op!). We hebben net de laatste groepsfoto's gemaakt en nu bereiden we ons voor om 8 uur lang in de trein te zitten, daarbij te slapen en (wat zijn we toch brave strebertjes) woordjes te leren! Dit was de laatste weblog van dit jaar, volgend jaar is er weer een Schulbrücke en we raden jullie allemaal van harte aan om mee te gaan want het was ontzettend leuk. Bedankt Janne, Sander, Frithjof, Thomas en Paki voor alles! Tot morgen op school wanneer we, uitgeput, jullie door de wandelgangen zien! Luuc en Merel